Σε κάθε φίλο και εχθρό του ευχόμαστε να του μπει … καλά το 2011!!!
Με περισσότερο χαμόγελο, περισσότερα λεφτά και μπόλικα μυαλά.
Με περισσότερο χαμόγελο, περισσότερα λεφτά και μπόλικα μυαλά.
31.12.10
2 Σχόλια - Γνώμες:
Τα σχόλια των αναγνωστών στο blog περνάνε πρώτα έναν μικρό «μετριασμό» από τους διαχειριστές του! Πολιτική μας είναι να μην λογοκρίνεται κανένα σχόλιο αναγνωστών και έτσι θα γίνεται. Σας δίνουμε μ' αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία να συμμετέχετε στο διάλογο που γίνεται στο διαδίκτυο, να σχολιάστε, να κριτικάρετε, να επικρίνετε την κάθε ανάρτηση μας ελεύθερα ... αλλά πάντα με κόσμιο τρόπο! Τουλάχιστον προσπαθήστε το.
Σχόλια που θα θίγουν πρόσωπα και καταστάσεις, ειδοποιήστε μας στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο και θα τα αφαιρέσουμε.
Να σημειωθεί ότι απόψεις που εκφράζονται σε άρθρα και κείμενα είναι της συγγραφικής ομάδας και δεν εκφράζουν απαραίτητα την άποψη των υπευθύνων του ιστολογίου. Όπως επίσης και τα σχόλια των αναγνωστών, τα οποία αντιπροσωπεύουν τους ίδιους...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Σούρβα
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην παραμονή της Πρωτοχρονιάς , όπως σ` όλη την Ελλάδα , τα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα . Ιδιαίτερο έθιμο στην περιοχή της Θράκης ήταν η σούρβα και γινόταν ανήμερα την Πρωτοχρονιά .
Πάνω σε ένα χλωρό κλαδί κρανιάς έβαζαν πολύχρωμες κλωστές .
Αυτό το στολισμένο κλαδί ήταν η σούρβα .
Κάθε παιδί με τη σούρβα στο χέρι και μαζί με άλλα παιδιά , παρέες-παρέες , το πρωί της Πρωτοχρονιάς , γύριζαν το χωριό και επισκέπτονταν όλα τα σπίτια .
Στην είσοδο του σπιτιού τα παιδιά , χτυπώντας με τη σούρβα τους νοικοκυραίους στη ράχη , έλεγαν :
Σούρβα σούρβα
κι του χρον`
κι τ` Αγίου Βασιλείου
χρόνια πουλά
Σούρβα Σούρβα, γιρό κουρμί
Γιρό κουρμί, γιρό σταυρί
Σαν ασήμι, σαν κρανιά
Κι του χρον', ουλ' γιροί
ουλ' γιροί,καλόκαρδοι
Σούρβα Σούρβα γιά χαρά
για σταφίδις, για παρά
για καρίδις, για μπαντέμια
για ένα ξυλουκέρατου...
Κι του χρόν' πιδιάμ... Καλή πρόουδου... (Έλεγε συνήθως η κυρά του σπιτιού)
Κι του χρόν' Θειάκα... (Έλεγαν τα Παιδιά...)
Οι νοικοκυραίοι κερνούσαν και φίλευαν τα παιδιά .
Οι βαφτιστικοί και οι βαφτιστικές (τα αδεξίμιαπήγαιναν στο νονό ή στη νονά , για να τους κάνουν σούρβα.
Ο νονός ή η νονά έδινε γλυκά και δώρα στα παιδιά .
Το χτύπημα της σούρβας στη ράχη γινόταν για να μεταδοθεί η δύναμη του χλωρού δέντρου , που έκρυβε μέσα του την αναγέννηση, στον επισκεπτόμενο , για υγεία και ευτυχία .
Η λέξη σούρβα προέρχεται από την κρανιά , που σε πολλά μέρη της Θράκης
ονομάζεται σουρβιά .
Χιλιόχρονος, με αισιοδοξία προχωρούμε για ένα καλύτερο μέλλον.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά θ’ ναι.
Babaeski