Χάρηκα που η σημερινή Κυβέρνηση αποτελεί την ΠΡΩΤΗ αποφάσισε την περικοπή μισθών κι επιδομάτων βουλευτών. Λυπάμαι που δεν τα μείωσε ακόμη παραπάνω.
Χαίρομαι που σκέφτεται να επιβάλει πλαφόν στα καύσιμα ανά γεωγραφική περιοχή (κάτι παραπλήσιο με αυτό που έγραψα εγώ, που ήταν ΜΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΗ τιμή βενζίνης ανά περιοχή). Λυπάμαι όμως που επιβλήθηκε πρόσθετος φόρος στα καύσιμα και θα λυπηθώ περισσότερο αν, τελικά, κάνει πίσω στο πλαφόν.
Χαίρομαι που έβαλε μεγαλύτερους φόρους στους έχοντες και κατέχοντες. Θα λυπηθώ πολύ αν δεν μπορέσει να τους ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙ να τους πληρώσουν κιόλας.
Χάρηκα που η Κυβέρνηση επανακαταργεί το ΕΤΑΚ και επαναφέρει το ΦΜΑΠ και μάλιστα… ενισχυμένο (ή «back with a vengeance», όπως θα λέγαμε στο America). Λυπάμαι όμως που δεν κάνει το μέτρο να έχει αναδρομική ισχύ (για ευνόητους λόγους μεν, αν κι αυτό το άτιμο ΘΑ ’ΠΡΕΠΕ δε).
Χαίρομαι που είναι η ΠΡΩΤΗ Κυβέρνηση που θα φορολογήσει την εκκλησιαστική περιουσία. Λυπάμαι που δεν θα τη φορολογήσει… όσο-πατάει-ο-ελέφαντας!
Λυπάμαι που θα βάλει πρόσθετους φόρους σε ποτά και τσιγάρα. Θα χαιρόμουν αν έκανε τη ΣΩΣΤΗ διάκριση κι έβαζε πρόσθετους φόρους μόνον στα ποτά ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ.
Χαίρομαι που το Κόμμα αποτελεί τη φωνή της συνείδησης αυτής της κυβέρνησης, με πρωτοβουλία –μάλιστα– των ίδιων των κυβερνώντων. Λυπάμαι που ΔΕΝ το ακούσανε στις ελάχιστες αλλά εύστοχες παρεμβάσεις που έκανε ως τώρα.
Χαίρομαι που η Κυβέρνηση καταλαβαίνει τα λάθη της, όπως το ζήτημα με την απόσυρση. Θα λυπηθώ πολύ αν, από τη στιγμή που έθιξε κάποιους με την κατάργηση του μέτρου, έρθει και τους ΚΟΡΟΪΔΕΨΕΙ κι από πάνω (adding insult to injury, όπως λέμε και στο America), δίνοντάς τους το χιλιάρικο που θα παίρνανε και πέρσι, χωρίς να τους αποζημιώσει για τέλη, ΚΤΕΟ, service κι όλα τα έξοδα εκείνα που κατέβαλαν για να μπορέσουν να κινήσουν το όχημά τους κατά το πρόσθετο αυτό χρονικό διάστημα που προέκυψε από ένα ομολογημένο κυβερνητικό σφάλμα!
Χαίρομαι που η Κυβέρνηση ευαγγελίζεται την αποκέντρωση και τους ισχυρούς δήμους. Λυπάμαι όμως που δεν δίνει κίνητρα και δεν έχει συστήσει στις επιχειρήσεις να ενθαρρύνουν και δεν τους έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙ να υλοποιούν τα αιτήματα των εργαζομένων για μετακινήσεις από το κέντρο προς την επαρχία.
Χαίρομαι που η Κυβέρνηση ΔΕΝ βιάζεται να ψηφίσει νόμους για το θεαθήναι. Θα λυπόμουν πολύ αν ψήφιζε βιαστικά νόμους σαν το… «βασικό μέτοχο» ή το «πλαφόν 20%» (του ΟΤΕ) -κι άλλους τέτοιους ευτράπελους- που θα της γύριζαν στη μάπα και θα την έκαναν να φαίνεται σαν… γενετική διασταύρωση «Παυλόπουλου-Αλογοσκούφη» (θου Κύριε!).
Χάρηκα πολύ που η Κυβέρνηση είχε την ιδέα να προσλάβει αξιοκρατικά στα Υπουργεία. Λυπήθηκε που – για μερικά από αυτά – δεν είχε την υπομονή να την εφαρμόσει.
Χαίρομαι που θα γίνουν εξεταστικές επιτροπές για τις πολιτικές ΕΥΘΥΝΕΣ των αναμιγμένων σε σκάνδαλα. Λυπάμαι που θα γίνουν εξεταστικές επιτροπές για τις ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ευθύνες των αναμιγμένων στα σκάνδαλα.
Χαίρομαι που σιγά-σιγά ανακτούμε το κύρος μας ΕΞ’-ΑΠΟ-‘ΔΩ. Θα λυπηθώ αν σε καμιά 10ριά χρόνια ξανακυβερνήσουν οι «γαλάζιοι» και το ξαναχάσουμε.
Χαίρομαι που ο κόσμος κατάλαβε τι μας έκανε ο «καταλληλότερος» και στηρίζει τα μέτρα του «δεν-μπορεί-το-παιδί». Λυπάμαι που τα μέτρα δε στοχεύουν περισσότερο μονόπλευρα προς το συνάφι του «καταλληλότερου», αφήνοντας στην ησυχία τους όλους τους υπόλοιπους.
Χαίρομαι που ο Σαμαράς «έφαγε κουνουπίδι» τη Ντόρα (μου ΑΡΕΣΕΙ το λάχανο – αφήστε το ήσυχο!). Λυπάμαι που δεν «έφαγε κουνουπίδι» και όποιον άλλον κατείχε (ή έτρεχε πίσω από κάποιον που κατείχε) έστω και για ΕΝΑ μήνα οποιοδήποτε κυβερνητικό πόστο κατά το διάστημα Απρίλιος 2004 – Οκτώβριος 2009.
Χάρηκα που ο Πρωθυπουργός ενστερνίστηκε την ΟΡΘΗ Keynes-ιανή συνταγή που υποδείκνυε ο Dominique Strauss-Kahn για τις οικονομίες κατά το διάστημα της ύφεσης. Λυπήθηκα πολύ που ΠΡΩΤΑ εφαρμόζει τη νεοφιλελεύθερη συνταγή-καταστροφής (recipe for disaster, όπως τη λέμε στο America) που υποδεικνύουν οι Αλμούνιες , οι Μαμούνιες, οι Τρισέδες κι οι Μεντεσέδες (οι οποίοι ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΝΑ εφαρμόσουν σωστά ΟΥΤΕ ΤΑ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΎΘΕΡΑ οικονομικά που «ευαγγελίζονται», είτε το πιστεύετε είτε όχι!).
Χαίρομαι πολύ που ο Πρωθυπουργός κατάφερε να καταργήσει τη visa για ΗΠΑ (η οποία έπρεπε να είχε καταργηθεί από τα 80’s με τη διμερή συμφωνία που υπέγραψαν οι δύο πλευρές και δεν είχαν κυρώσει οι Αμερικανοί), πράγμα που αποτελεί σημαντική διπλωματική επιτυχία. Θα λυπηθώ πολύ αν θεωρήσουμε τη… Eurovision ως διπλωματικό… οτιδήποτε και ξοδέψουμε ένα κάρο λεφτά για να συμμετάσχουμε σ’ αυτόν τον «πανευρωπαϊκό διαγωνισμό κουνιστών», τη στιγμή που τα ίδια λεφτά μπορούν να πάνε στο «ταμείο κατά της φτώχειας».
Χαίρομαι που η Μπιρμπίλη αντιδρά στην τσιμεντοποίηση του Βοτανικού, το ΣτΕ μπλοκάρει το έργο και ο Βγενό θέλει να απεξαρτήσει το γήπεδο του ΠΑΟ από το shopping mall του Βωβού. Θα λυπηθώ πολύ περισσότερο αν τελικά τσιμεντοποιηθεί η περιοχή, από όσο θα λυπηθώ αν… χρεωκοπήσει ο Βωβός (που έβαλε ΠΟΛΛΑ… κόκκινα κεράσια στο… πράσινο καλάθι)!
Χάρηκα ιδιαίτερα που ο Ταμβακάκης διορίστηκε απ’ την Κυβέρνηση Διοικητής της ΕΤΕ (ΑΞΙΟΣ!) και που λέει ότι θα βάλει τέλος στα χαράτσια και στα ψιλά γράμματα. Θα λυπηθώ περισσότερο αν δεν το κάνει μέχρις εσχάτων, από ότι θα λυπηθώ για το πόσο θα στενοχωρηθούν οι υπόλοιποι τραπεζίτες.
Χαίρομαι που οι Έλληνες δεν λιποψύχησαν με τα μέτρα της κυβέρνησης, όπως επίσης, την ίδια στιγμή, χαίρομαι και για τις αντιδράσεις, αφού πολλά από τα μέτρα είναι –αυτό που θα λέγαμε στα αγγλικά– «misguided» (δηλαδή «μη πεφωτισμένα ή προϊόντα κακών συμβουλών, so to speak…). Λυπάμαι όμως που ΑΚΟΜΑ δεν λυντσάρισαν αυτούς που μας έφτασαν ως εδώ και θα λυπηθώ περισσότερο (όπως κι όλοι οι Έλληνες, είτε το γνωρίζουν είτε όχι) αν ποτέ ξαναφέρουν στην εξουσία το κόμμα που κυβέρνησε 3 φορές (74-81, 89-92 και 04-09) και άφησε πίσω του συντρίμια 3 φορές (81, όταν όλα τα σπίτια είχαν γίνει πολυκατοικίες και στα αστικά κέντρα η δόμηση «πάτησε» πλέον σε… θαλασσινό νερό, 92 όταν η οικονομία παρουσίαζε τη σημερινή εικόνα και γλιτώσαμε χάρη στο Σημίτη και 09, που η οικονομία παρουσιάζει την εικόνα του… 92 και θα ξαναγλιτώσουμε χάρη στο… «δαχτυλίδι» που πολύ εφθόνησαν και… «έτριψαν», με τα γνωστά αποτελέσματα – τους… κατούρησε το ginnie!).
Εκ πρώτης, λοιπόν, για αυτά και για άλλα, χαίρομαι – αλλά χαίρεται καλύτερα όποιος χαίρεται τελευταίος.
Uli Chris
Στην παλιά Σοβιετική Ένωση υπήρχε το Σουμπότνικ! Τα Σουμπότνικ πραγματοποιούταν τα Σάββατα και ήταν ημέρες εθελοντικής εργασίας του λαού και οργανώνονταν κυρίως για τον καθαρισμό των δρόμων από τα σκουπίδια, για τον καθορισμό δημοσίων παροχών, τη συλλογή ανακυκλώσιμων υλικών, καθώς και άλλες κοινοτικές υπηρεσίες.
Ο Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ αφού επισημαίνει ότι «οι πρωταγωνιστές τέτοιων φαινομένων δεν αποκτούν πλεονεκτήματα» διατυπώνει με έντονο τρόπο την δυσαρέσκειά του αλλά και την άποψη, ότι «ενδεχομένως θέτουν το ενδιαφέρον τους για την έκφραση υποστήριξής τους από το Κίνημα σε δυσμενέστερη θέση».
Ο επιλεγόμενος πολιτικός που έλεγε, έλεγε, έλεγε και... λόγον δεν εκράτει. Αντιπροσωπευτικός τύπος παραδοσιακού Έλληνα πολιτικού προηγούμενων δεκαετιών.
Το μεσημέρι της Πέμπτης, 10 νεαροί εισήλθανε στα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στην Κομοτηνή και κάνανε παρέμβαση για την απελευθέρωση του Μάριου Ζ. Κρεμάσανε πανό από το μπαλκόνι, μοιράσανε κείμενα διαμαρτυρίας, ενώ την ίδια ώρα ενημέρωσαν τηλεφωνικώς για την πρωτοβουλία τους, τον Γραμματέα της ΝΕ ΠΑΣΟΚ Ροδόπης Παύλο Δαμιανίδη. Οι νεαροί παρέμειναν στο χώρο των γραφείων για 20 λεπτά και μετά αποχώρησαν ειρηνικά, χωρίς να δημιουργεί το παραμικρό πρόβλημα.
